Tradycyjna oktawa w Kaplicy św. Stanisława Kostki w Wiedniu w dniach 13-20 listopada będzie w tym roku przebiegać szczególnie uroczyście. Okazją jest 300. rocznica kanonizacji polskiego nowicjusza jezuitów, który 31 grudnia 1726 r. został ogłoszony świętym przez papieża Benedykta XIII. Wspomnienie liturgiczne św. Stanisława Kostki (1550-1568) obchodzone jest w archidiecezji wiedeńskiej 13 listopada.

Tegoroczne obchody otworzy 13 listopada o godz. 18 bp Grzegorz Olszowski, biskup pomocniczy archidiecezji katowickiej. Punktem kulminacyjnym będzie uroczysta Msza św. pod przewodnictwem arcybiskupa Wiednia Josefa Grünwidla 18 listopada o godz. 7.30. Będzie to kontynuacja tradycji wizyt arcybiskupów Wiednia, wśród których byli m.in. kardynałowie Theodor Innitzer, Franz König i Christoph Schönborn.

Oktawa św. Stanisława obchodzona jest od prawie 300 lat. Rozpoczyna się corocznie 13 listopada i trwa do 20 listopada. Już w 1748 r. „Wiener Diarium” informował o uczestnictwie cesarzowej Marii Teresy w ceremonii zamknięcia oktawy. W 1877 r. papież Pius IX udzielił odpustu zupełnego wiernym nawiedzającym kaplicę w czasie oktawy. Od 2021 r. istnieje również odrębna oktawa w języku polskim.

Cykl uroczystości sprawowany jest w domu, w którym przyszły święty – jeden z patronów Polski, patron ministrantów, dzieci i młodzieży oraz Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży – mieszkał wraz z bratem Pawłem od marca 1566 do marca 1567 r. jako 14-latek. W tym samym domu mieszkał również późniejszy prymas Polski, kard. Bernard Maciejowski.

Stanisław Kostka uczęszczał do szkoły jezuitów w Wiedniu. Po rozwiązaniu konwiktu zamieszkał w domu przy Kurrentgasse. Tutaj ciężko zachorował, a gdy odmówiono mu Komunii św., przyjął ją w cudowny sposób z rąk św. Barbary. Ukazała mu się też Matka Boża, która położyła w jego ręce Dzieciątko Jezus i wezwała do wstąpienia do jezuitów. Mimo sprzeciwu ojca uciekł z Wiednia w przebraniu żebraka, dotarł do św. Piotra Kanizjusza, a następnie do Rzymu, gdzie został przyjęty do Towarzystwa Jezusowego przez św. Franciszka Borgiasza. Zmarł 15 sierpnia 1568 r. w dziesiątym miesiącu nowicjatu.

Kaplicę w pokoju, w którym mieszkał, urządzono już w 1583 r. – na długo przed kanonizacją. Po 1726 r. ozdobiono ją stiukami i motywami rokokowymi. Od ponad dwóch dekad rektorem kaplicy jest o. Michael Zacherl SJ, który podkreśla, że Stanisław pozostaje ważnym wzorem dla młodzieży: jego determinacja, by podążać za powołaniem mimo sprzeciwu rodziców, była heroiczna.

W okresie oktawy kaplica przy Kurrentgasse 2 jest otwarta codziennie w określonych godzinach.