Wpływ Światowych Dni Młodzieży oraz zaangażowanie młodego pokolenia w tworzenie kultury pokoju były tematem konferencji zorganizowanej w Rzymie przez Fundację im. Jana Pawła II dla Młodzieży. Spotkanie odbyło się 30 października w siedzibie ambasady Portugalii, we współpracy z ambasadą Korei Południowej, w ramach 17. edycji Festiwalu Dyplomacji. Przebiegało pod hasłem „Od Lizbony do Seulu: droga ku odważnej, pełnej szacunku i pokojowej przyszłości”.
Głównym punktem wystąpień były przygotowania do Światowych Dni Młodzieży w Korei Południowej. Ambasador Korei Południowej przy Stolicy Apostolskiej Hyung-sik Shin przypomniał, że ŚDM w Seulu (3-8 sierpnia 2027) będą pierwszymi w kraju, w którym katolicy nie stanowią większości, a język nie ma europejskich korzeni. Wspomniał też o korzeniach lokalnego Kościoła, naznaczonego świadectwem ponad 10 tysięcy męczenników. Podkreślił, że wydarzenie ma „pozwolić tej fali pokoju rozprzestrzenić się daleko poza samo spotkanie, docierając do Azji i reszty świata”.
Seul intensywnie przygotowuje się na przyjęcie pielgrzymów, zapewniając m.in. uproszczone procedury wizowe, bilety na komunikację miejską, opiekę medyczną oraz całodobowe wsparcie wielojęzyczne.
Ks. Riccardo Pincerato, odpowiedzialny za Duszpasterstwo Młodzieży Konferencji Episkopatu Włoch, przypominał atmosferę radości i braterstwa w Lizbonie. Podczas każdej edycji spotkania „młodzi odkrywają, że nie jest ich niewielu, że nie są obcy i że należą do czegoś większego niż własna parafia czy własny kraj”.
Daniele Bruno, prezes Fundacji im. Jana Pawła II dla Młodzieży, podkreślił, że głos młodych jest niezbędny nie dlatego, że mają gotowe odpowiedzi, ale dlatego, że potrafią przeciwstawić strachowi nadzieję, a zdystansowaniu – gotowość do spotkania z drugim człowiekiem.
2 sierpnia 2027 roku, tuż przed głównymi obchodami ŚDM, Fundacja zorganizuje na Uniwersytecie Katolickim Korei V Konferencję poświęconą braterstwu i odważnej współodpowiedzialności młodych za świat.
Ambasador Portugalii Maria Amélia Paiva zaapelowała do młodzieży, by nie była jedynie obserwatorami, lecz głównymi aktorami i „dyplomatami nadziei”, którzy poprzez codzienne gesty promują przebaczenie i harmonię w swoich środowiskach.
