W swojej pierwszej encyklice społecznej Magnifica humanitas papież Leon XIV sięgnął nie tylko po klasyczne źródła katolickiej nauki społecznej, ale również po autorów spoza tradycji chrześcijańskiej.
Wśród 224 przypisów dokumentu znalazły się cztery nietypowe odniesienia: do Johna Ronalda Reuela Tolkiena, Hannah Arendt, Viktora Frankla oraz Platona.
W akapicie 213 papież przytacza słowa Gandalfa z trzeciego tomu Władcy Pierścieni (Powrót króla):
Ale nie do nas należy panowanie nad wszystkimi falami przepływającymi przez ten świat; my mamy za zadanie zrobić, co w naszej mocy, dla tej epoki, w której żyjemy, wytrzebić chwasty ze znanego nam pola, aby przekazać następcom rolę czystą, gotową do uprawy.
Leon XIV odnosi te słowa do odpowiedzialności Kościoła i każdego człowieka w obliczu wyzwań związanych ze sztuczną inteligencją i dehumanizacją. Papież zacytował również między innymi:
- Hannah Arendt – w paragrafie 134, z dzieła Korzenie totalitaryzmu, w kontekście ostrzeżenia przed zatarciem granicy między prawdą a fałszem w erze AI.
- Viktor Frankl – w akapicie 121, autor przywołuje fragment z Człowieka w poszukiwaniu sensu, podkreślając godność człowieka nawet w skrajnym cierpieniu.
- Platon – w paragrafie 140, w kontekście edukacji i wychowania do krytycznego myślenia w świecie sztucznej inteligencji.
Papież podkreśla, że cywilizacja miłości buduje się nie przez spektakularne gesty, lecz przez sumę małych i wytrwałych aktów wierności.
Encyklika Magnifica humanitas jest pierwszą encykliką społeczną pontyfikatu Leona XIV i została przyjęta z dużym zainteresowaniem ze względu na odważne otwarcie na dialog z myślą pozakatolicką.
