Najświętsze Serce Jezusa

Kościół obchodzi uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa w piątek tygodnia następującego po święcie Bożego Ciała. Serce jest ukazane w Piśmie Świętym jako symbol miłości Boga. Na Golgocie żołnierz przebił włócznią bok Chrystusa (J 19, 34). Liturgia głosi, że „Jego Boskie Serce, otwarte, wylało na nas strumienie łaski i miłosierdzia”. Jezus jest żywym Wcieleniem Bożej Miłości, a Jego Serce jest symbolem tej Miłości. Dlatego też, kończąc serię wielkich świąt (Wielkanoc, Wniebowstąpienie, Zesłanie Ducha Świętego, Trójca Święta, Boże Ciało), liturgia prowadzi nas do kontemplacji Serca Jezusa.

Najświętsze Serce Jezusa jest obrazem miłości Jezusa do każdego z nas. Jest wyrazem słów świętego Pawła: „obecne życie moje jest życiem wiary w Syna Bożego, który umiłował mnie i samego siebie wydał za mnie” (Ga 2, 20). Jest to zaproszenie dla każdego z nas, aby odwzajemnić tę miłość Jezusowi, żyjąc zgodnie z Jego wolą i współpracując z Kościołem dla zbawienia dusz.

Wielu świętych czciło Najświętsze Serce Jezusa. Święty Augustyn powiedział: „Twoje Serce, Jezu, zostało zranione, abyśmy w widzialnej ranie mogli kontemplować niewidzialną ranę Twojej wielkiej miłości”. Święty Jan Eudes, wielki propagator tego nabożeństwa w XVII wieku, ułożył pierwsze oficjum liturgiczne ku czci Najświętszego Serca Pana Jezusa, którego święto obchodzono po raz pierwszy we Francji 20 października 1672 roku.

Jezus objawił pragnienie obchodzenia Święta Jego Najświętszego Serca św. Małgorzacie Marii Alacoque, ukazując jej „Serce, które tak umiłowało ludzkość, a przez wielu jest wzgardzone”. Kierownikiem duchowym św. Małgorzaty był jezuita, ksiądz św. Klaudiusz de la Colombière, kanonizowany przez św. Jana Pawła II, który podjął się propagowania tego wielkiego święta.

Papież Klemens XIII zatwierdził Mszę Świętą ku czci Najświętszego Serca Pana Jezusa, a Pius X rozszerzył to święto na cały Kościół, aby było obchodzone w piątek tygodnia następującego po święcie Bożego Ciała. Papież Leon XIII poświęcił świat Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Święty Paweł VI powiedział kiedyś, że jest ono gwarancją rozwoju w życiu chrześcijańskim i gwarancją wiecznego zbawienia.

Kult Najświętszego Serca Jezusa ma swoje źródło w Piśmie Świętym. Serce jest jednym ze sposobów mówienia o nieskończonej miłości Boga do ludzkości. Miłość ta osiąga swój szczyt wraz z przyjściem Jezusa. Kult Najświętszego Serca uwidacznia się w dwóch znaczących wydarzeniach Ewangelii: w geście świętego Jana, umiłowanego ucznia, opierającego głowę na Jezusie podczas Ostatniej Wieczerzy (por. J 13, 23) oraz na krzyżu, gdzie żołnierz przebił włócznią bok Jezusa (por. J 19, 34). W jednym znajdujemy pocieszenie w bólu w przeddzień Jego śmierci, a w drugim – w cierpieniu spowodowanym grzechami ludzkości.

Spośród wielu obietnic, jakie Jezus Chrystus złożył czcicielom Jego Najświętszego Serca, najwięcej uwagi przyciąga ta, którą złożył tym, którzy przyjmowali Komunię Świętą na Jego cześć w kolejnych dziewięć pierwszych piątków miesiąca. Jest ona powszechnie znana jako Wielką Obietnicę. To nabożeństwo, w obecnej formie, zawdzięczamy prywatnym objawieniom, jakie sam Chrystus dał świętej Małgorzacie Marii (1649-1690). 16 czerwca 1657 roku, objawiając swoje Serce, powiedział do niej: „Oto to Serce, które tak umiłowało ludzi, że niczego nie zaniedbało, nawet do wyczerpania i wyniszczenia siebie, aby okazać im swoją miłość, a za całą swoją wdzięczność otrzymuje od większości jedynie niewdzięczność, pogardę, brak szacunku i letniość wobec mnie w tym sakramencie miłości”.

Wśród wielu obrazów Serca Jezusa znajduje się również słynny pomnik Chrystusa Odkupiciela na wzgórzu Corcovado w Rio de Janeiro. Podczas budowy posągu, ówczesny arcybiskup Rio de Janeiro, kardynał Sebastião Leme, nakazał wyrzeźbienie serca w piersi posągu. 12 października 1931 roku wizerunek Najświętszego Serca Pana Jezusa został umieszczony w pomniku „aby cały kraj mógł poznać i praktykować nabożeństwo do miłości Boga”.

ks. Artur Karbowy SAC – pallotyn, Wyższy Przełożony pallotynów w Rio de Janeiro. Często widywany z aparatem fotograficznym.

Blogoserfa – to projekt medialny pod patronatem radia Pallotti.FM. To przestrzeń wymiany myśli i twórczości naszych blogerów. Miejsce, które ma służyć refleksji. To również miejsce debaty na najważniejsze dla Kościoła, kultury i społeczeństwa tematy.