Ponad pięć lat pracy, zespół ponad dwudziestu konserwatorów i 1,3 tys. metrów kwadratowych dekorowanych powierzchni – w Muzeach Watykańskich oficjalnie zaprezentowano ambitny projekt restauracji zachodniego skrzydła Drugiej Loggii Pałacu Apostolskiego, znanej jako Loggia Rafaela.

To jedno z najważniejszych dzieł renesansu, stworzone w latach 1517–1519 przez Rafaela Santi (Boskiego Malarza) i jego uczniów dla papieża Leona X.

Loggie i Stanze Rafaela należą do najcenniejszego artystycznego dziedzictwa Watykanu. Jak podkreśliła dyrektor Muzeów Watykańskich Barbara Jatta, artysta ostatnie dwanaście lat swojego krótkiego życia poświęcił Watykanowi i służbie kolejnym papieżom.

Loggie przenoszą kulturę i cywilizację starożytnego Rzymu do naszego renesansu, a potem, dzięki Loggiom, przez wieki aż do naszych dni. Są kluczowym punktem przejścia między starożytnością a współczesnością – zaznaczyła Jatta.

Loggia znajduje się na drugim piętrze Pałacu Apostolskiego, wychodzi na dziedziniec św. Damazego. Ma 65 metrów długości i składa się z trzynastu przęseł bogato ozdobionych scenami ze Starego i Nowego Testamentu, groteskami oraz stiukami inspirowanymi sztuką antyczną.

Prace konserwatorskie stały się niezbędne z powodu postępującej degradacji fresków. Paolo Violini, odpowiedzialny za Laboratorium Restauracji Obrazów i Materiałów Drewnianych Muzeów Watykańskich, wyjaśnił, że na stan Loggii negatywnie wpływał m.in. specyficzny mikroklimat.

Szyby zamontowane w latach 1813-1814 pod nadzorem Antonia Canovy chroniły dekoracje przed warunkami atmosferycznymi, ale jednocześnie ograniczyły wentylację i sprzyjały gromadzeniu się wilgoci.

Projektowi towarzyszyły półtoraroczne badania oraz pilotażowy etap prac przy szóstym przęśle. Dzięki temu wypracowano optymalne metody dla całego kompleksu. Konserwatorzy zdecydowali się na delikatne czyszczenie na sucho oraz technologię laserową, aby jak najlepiej chronić oryginalne warstwy malarskie.

Loggia nie jest zwykłą przestrzenią muzealną – stanowi integralną część działającego Pałacu Apostolskiego. Codziennie korzystają z niej pracownicy Sekretariatu Stanu, papież oraz liczne urzędy watykańskie.

Użytkownicy tych przestrzeni będą musieli uzbroić się w odrobinę cierpliwości wobec obecności ponad dwudziestu konserwatorów, którzy zajmą sporą część korytarza – przyznał Paolo Violini.

Restauracja Loggii Rafaela to jeden z najważniejszych projektów konserwatorskich Muzeów Watykańskich w ostatnich latach, mający na celu ochronę arcydzieła renesansu dla przyszłych pokoleń.