Kościół to wspólnota wierzących, którzy idą za Chrystusem, zjednoczeni w jednej wierze, przyjmujący święte sakramenty i uczestniczący w modlitwie oraz w czynnej miłości bliźniego, a prowadzeni przez Ducha Świętego zmierzają do niebieskiej chwały.
Choć Kościół sprawuje święte sakramenty, sam jest także nazwany jakby sakramentem, czyli znakiem i narzędziem jedności z Bogiem oraz jedności całego rodzaju ludzkiego. To w Kościele i poprzez Kościół łaska Boża działa w świecie, choć przede wszystkim w wierzących.
Misją Kościoła jest zgromadzić ludzi w jedną rodzinę Bożą. Ci ludzie są zaproszeni do przyjęcia całej objawionej prawdy, której depozytariuszem i szafarzem jest święty Kościół katolicki.
Podstawowym celem i zadaniem Kościoła jest prowadzić ludzi do zbawienia, oddając cześć jedynemu, świętemu Bogu.
Misja głoszenia prawdy i jednoczenia ludzi, powierzona Kościołowi, ma wymiar wertykalny i horyzontalny, jak krzyż. Te dwa wymiary łączą się nierozłącznie.
W tym wymiarze wertykalnym jednoczenie ludzi polega na pojednaniu ich z Bogiem, a w tym horyzontalnym chodzi o braterstwo między ludźmi, które jednak rodzi się z pojednania z Bogiem.
To braterstwo między ludźmi ma różne wymiary. Jedno z nich wypływa ze stworzenia. Wszyscy bowiem jesteśmy stworzeniami Bożymi i mamy jednego Ojca.
Innym wymiarem braterstwa, głębszym, jest to, które wypływa ze chrztu świętego, czyli z adopcji przez Boga. Ono płynie z odkupienia przez Jezusa Chrystusa i z daru Ducha Świętego. Nie ma tylko wymiaru naturalnego.
Kościół prowadzi do pojednania z Bogiem. Mówiąc o braterstwie ze wszystkimi, odwołujemy się do faktu stworzenia, natomiast mówiąc o braterstwie z chrześcijanami – do faktu chrztu świętego.
Zadaniem Kościoła jest pojednanie ludzi z Bogiem. To pojednanie polega na usuwaniu tego, co oddziela człowieka od Boga, przede wszystkim grzechu, i na przywróceniu życia w łasce uświęcającej. Dokonuje się to poprzez głoszenie Ewangelii, przyjęcie chrztu i innych sakramentów świętych.
Kościół prowadzi do komunii z Chrystusem i z niej rodzi się prawdziwe pojednanie między ludźmi. Najpierw pojednanie z Bogiem, potem między sobą. Najpierw odnowienie synostwa z Ojcem, potem braterstwo z ludźmi.
Z tego wynika, że prawdziwe braterstwo jest możliwe tylko poprzez osobiste nawrócenie i łączność z Bogiem. Łaska i nawrócenie są źródłem, które pozwala budować trwałą jedność między ludźmi. Reszta szybko się kruszy.
Nie ma więc możliwości prawdziwego braterstwa wtedy, gdy zgadzamy się na życie w grzechu, gdy pobłażamy grzechowi. Grzech bowiem rani wspólnotę z Ojcem i z ludźmi.
Miłość wymaga prawdy, przebaczenia, nawrócenia, czasem też stanięcia w sprzeciwie, żeby chronić dobro wspólne i prowadzić ku uzdrowieniu.
Prawdziwe braterstwo polega na niesieniu Chrystusa innym.
Misją Kościoła nie jest polepszenie życia ludzi na świecie. Nie jest nim także filantropia. Misją Kościoła jest głoszenie światu Chrystusa i to głoszenie zradza braterstwo, miłość bliźniego i pokój.
Braterstwo między ludźmi zaczyna się od adoracji Chrystusa, czego doskonałym przykładem jest wspominana we wrześniu święta Matka Teresa z Kalkuty.
ks. Michał Mrzygłód – Pracujący w Ekwadorze ksiądz, którego życie cieszy.
Blogoserfa – to projekt medialny pod patronatem radia Pallotti.FM. To przestrzeń wymiany myśli i twórczości naszych blogerów. Miejsce, które ma służyć refleksji. To również miejsce debaty na najważniejsze dla Kościoła, kultury i społeczeństwa tematy. Zasady Blogosfery przedstawia Regulamin.


