Około 15 tys. osób wzięło udział w sobotę 14 listopada w Hadze w dorocznym Marszu dla Życia. Uczestnicy przeszli ulicami miasta w milczeniu, wyrażając sprzeciw wobec aborcji i domagając się ochrony życia od poczęcia. Tegoroczna manifestacja zgromadziła więcej osób niż w poprzednich latach.

Niepokój holenderskich obrońców życia wzbudził m.in. pierwszy udokumentowany przypadek eutanazji dziecka poniżej 12. roku życia (dziecko zmarło pod koniec 2025 r.). Sprawę ujawniono w czerwcowym raporcie ministra zdrowia, a we wrześniu komisja dyscyplinarna uznała, że lekarz postąpił z należytą starannością. Dodatkowe kontrowersje wywołała informacja premiera Roba Jettena o spodziewanym dziecku dzięki surogatce. W Holandii przeprowadza się rocznie blisko 40 tys. aborcji.

Marsz odbywał się tradycyjnie w milczeniu, symbolizującym nienarodzone dzieci pozbawione głosu. Uczestnicy nieśli transparenty z hasłami „Za społeczeństwo wolne od aborcji” i „Prawa człowieka zaczynają się w łonie matki”. Niektórzy odmawiali różaniec, inni śpiewali pieśni. Licznie uczestniczyły rodziny z dziećmi.

W jednym miejscu około 80 kontrdemonstrantów próbowało zakłócić marsz, używając megafonów. Nie doszło do fizycznych incydentów – obie grupy oddzielał kanał wodny. Część uczestników marszu modliła się w intencji oponentów.

Arthur Alderliesten, kierujący organizacją Schreeuw om Leven (organizatorem marszu od 34 lat), podkreślił, że milcząca forma odpowiada przesłaniu. Wezwał ustawodawców do uznania prawa do życia także dzieci nienarodzonych. Jego zdaniem społeczeństwo holenderskie zmienia się: rośnie aktywność zwolenników aborcji, jednocześnie coraz więcej chrześcijan angażuje się w obronę życia, a trzecia grupa – niezdecydowani – zaczyna zadawać pytania.

Za każdą liczbą kryje się nienarodzone dziecko. Powitajmy nowe życie, zamiast je niszczyć – powiedział, odnosząc się do niemal 40 tys. aborcji rocznie.

Roos Sparreboom, koordynatorka ProLife Europe w Holandii, mówiła o potrzebie dialogu z młodym pokoleniem. Młodzi często spodziewają się argumentacji wyłącznie religijnej i są zaskoczeni, gdy słyszą odwołania do nauki i praw człowieka. Sama początkowo popierała aborcję; zmianę stanowiska poprzedziło niemal pięć lat refleksji. W rozmowach stawia na słuchanie i pytania, a nie konfrontację.

Naszym celem jest poruszenie serc – podkreśliła.