Bogaty program modlitwy, wydarzeń kulturalnych i uroczystości upamiętniających będzie towarzyszył beatyfikacji Matki Ignacji Isacchi, założycielki Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Najświętszego Serca Jezusa z Asoli. Główna uroczystość odbędzie się 10 października o godz. 10.00 w Bazylice św. Andrzeja w Mantui. Liturgii będzie przewodniczył kard. Marcello Semeraro, prefekt Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych.

Maria Ignacja Isacchi założyła zgromadzenie w 1893 roku. Dom macierzysty od 1917 roku znajduje się w Asoli. Siostry zajmują się dziś edukacją, opieką nad chorymi oraz działalnością misyjną we Włoszech i poza ich granicami. 17 grudnia 2022 roku papież Franciszek uznał heroiczność jej cnót. W 2024 roku potwierdzono cud przypisywany jej wstawiennictwu, co otworzyło drogę do beatyfikacji. W regionie Mantui czczona jest także jako patronka osób wyruszających w podróż.

Cud dotyczy siostry Marii Assunty Zappelli. W 1950 roku ciężko zachorowała. Po nieudanej punkcji lędźwiowej jej stan się pogorszył. W nocy z 26 na 27 września ukazała jej się Matka Boża Różańcowa, a następnie – jak opisała sama uzdrowiona – dwukrotnie ukazała się Matka Ignacja, zmarła 16 lat wcześniej. Po tych wydarzeniach rozpoczęło się uzdrowienie.

,,Matka Ignacja uczy nas, że pod krzyżem, oprócz ukojenia i uzdrowienia, możemy znaleźć schronienie i pocieszenie dla wszystkich naszych samotności i udręk” – powiedziała matka Silvana Merlotti, przełożona generalna zgromadzenia. Przypomniała ulubione powiedzenie założycielki: „Dusza, która pragnie stać się świętą, musi spoczywać pod krzyżem, wznosząc oczy ku niebu”.

Postać przyszłej błogosławionej jest też punktem odniesienia dla młodzieży. Ks. Jonathan Guicciardi, proboszcz w Asoli, wskazał trzy cechy, które mogą inspirować młodych: odwagę, proroczą wizję i dynamizm.

Była kobietą dynamiczną: odznaczała się konkretnymi działaniami i niestrudzoną pracowitością; nie czekała biernie na rozwiązania, lecz tworzyła je z przedsiębiorczością.

Maria Ignacja Isacchi (właśc. Angela Caterina) urodziła się w 1857 roku w Stezzano koło Bergamo. W 1879 r. wstąpiła do urszulanek w Somasca. W 1893 r. wraz z sześcioma siostrami założyła nową wspólnotę w Gazzuolo koło Mantui. W 1917 r. przeniosła dom macierzysty do Asoli. Z kierowania zgromadzeniem zrezygnowała w 1924 r. z powodu choroby. Zmarła 19 sierpnia 1934 r. w Seriate.

Jej życie cechowały głęboka modlitwa, nabożeństwo do Najświętszego Serca Jezusa, zaufanie Bogu w chwilach próby oraz troska o wychowanie młodzieży i pomoc ubogim.