Zakończenie Roku Jubileuszowego

Rok Jubileuszowy, który w diecezjach zakończył się w niedziele 28 grudnia, miał na celu ożywienie nadziei chrześcijańskiej, taki cel przedstawił Papież Franciszek w Bulli „Spes non confusat”. Nadzieja rodzi się z miłości i opiera się na miłości, która wypływa z Serca Jezusa przebitego na krzyżu.

Trzy elementy były fundamentalne dla wydarzenia jubileuszowego, które zakończyliśmy: pielgrzymka, sakrament pojednania i odpust jubileuszowy. W istocie były one zjednoczone w jednym akcie: odbycia pielgrzymki do Sanktuarium, spowiedzi i modlitwy, aby uzyskać odpust jubileuszowy. Jubileusz nadziei dał nam możliwość powrotu do tego, co istotne, do ciszy i dążenia do życia świętego; mogliśmy nie tylko otrzymać odpuszczenie grzechów dla siebie, ale także solidarnie okazać pełne miłosierdzie tym, którzy nas poprzedzili.

Kończąc Jubileusz Nadziei spojrzymy na znaki nadziei. Pierwszym znakiem nadziei jest zaangażowanie na rzecz pokoju. Trzeba walczyć z tragedią wojen i – używając określenia papieża Franciszka – z rozbitą trzecią wojną światową. Kolejnym ważnym znakiem jest odnowiony entuzjazm w przekazywaniu życia. Posiadanie dzieci jest silnym znakiem nadziei na przyszłość, a ich wychowanie do życia wiecznego jest błogosławieństwem promieniującym na świat. Niech otwartość na życie, macierzyństwo i odpowiedzialne ojcostwo będą postawą młodych par i osób przygotowujących się do małżeństwa. Konieczne jest wzmożenie pragnienia młodych ludzi, by wydawać na świat synów i córki dla Kościoła i świata. Chorym i starszym w szpitalach i domach dano znak nadziei. Kolejny znak nadziei pojawiał się za każdym razem, gdy poświęcaliśmy się wspieraniu osób cierpiących z powodu niepełnosprawności, które ograniczają ich osobistą autonomię. Młodzi są znakiem nadziei. W istocie ucieleśniają i reprezentują nadzieję chrześcijańską. Liczne inicjatywy duszpasterskie dla i z młodzieżą, podejmowane przez samych młodych, są pięknym owocem tego jubileuszu nadziei. Liczne święcenia kapłańskie, których doświadczyliśmy w tym roku jubileuszowym, są znakiem nadziei. Znakiem nadziei jest również troska o ubogich. To skandal, że w naszym świecie ogromne środki przeznaczane są na przemysł zbrojeniowy, a ubóstwa nie da się wykorzenić.

Wciąż wiele jest do zrobienia. Bez Boga świat straci nadzieję na życie wieczne, a jeśli jej zabraknie, godność człowieka zostanie poważnie naruszona. Dlatego trzeba nieustannie prosić wszystkich: Pojednajcie się z Bogiem! Jubileusz Nadziei pokazał nam, że nasze życie i życie ludzkości nie pędzi ku ciemnej otchłani nicości i bezsensu, lecz jest ukierunkowane na spotkanie z Panem w chwale. Dlatego musimy nalegać: Pojednajcie się z Bogiem!

Pozwalając sobie na pojednanie z Bogiem, nasze życie rozświetla się oczekiwaniem na powrót Jezusa Chrystusa i nadzieją na wieczne życie w Nim i z Nim. Dlatego oprócz powtarzania: „Pojednajcie się z Bogiem”, musimy wołać: „Maranatha! Przyjdź, Panie Jezu!”.

ks. Artur Karbowy SAC – pallotyn, Wyższy Przełożony pallotynów w Rio de Janeiro. Często widywany z aparatem fotograficznym.

Blogoserfa – to projekt medialny pod patronatem radia Pallotti.FM. To przestrzeń wymiany myśli i twórczości naszych blogerów. Miejsce, które ma służyć refleksji. To również miejsce debaty na najważniejsze dla Kościoła, kultury i społeczeństwa tematy.