8 grudnia 1918 roku zainaugurowano pierwszy rok akademicki na Uniwersytecie Lubelskim (obecnie Katolicki Uniwersytet Jana Pawła II) w gmachu Diecezjalnego Seminarium Duchownego w Lublinie.
Ks. Idzi Radziszewski to pierwszy rektor Uczelni i człowiek dzięki któremu ona powstała. “Deo et Patriae” – “Bogu i Ojczyźnie” – to dewiza Uniwersytetu. Siedziba Seminarium lubelskiego była tymczasowa. Otwarte zostały następujące wydziały: Prawa i Nauk Społeczno-Ekonomicznych, Nauk Humanistycznych, Prawa Kanonicznego, Teologiczny. Obecną, główną siedzibę, przy al. Racławickich Uniwersytet Lubelski uzyskuje w 1921 roku. Nazwa KUL została zatwierdzona w 1928 roku.
W czasie II wojny światowej gmach uczelni zamieniono na szpital wojskowy. Wykładowcy zostają aresztowani wywiezieni do obozów koncentracyjnych, bądź na roboty przymusowe do Rzeszy.
Po wojnie KUL jest pierwszą otwartą szkołą wyższą na terenie “nowej” Polski. Rozpoczynają się prześladowania przez władzę. Rektor ks. Antoni Słomkowski jest aresztowany i uwięziony. Wykładowcy i studenci inwigilowani. Uniwersytet przyjmuje żaków wyrzuconych z innych szkół wyższych.
To jedyna uczelnia w bloku komunistycznym, wolna i niezależna od władz oraz wpływu ideologii marksistowskiej. Jednym z wykładowców był ks. prof. Karol Wojtyła. kierował Katedrą Etyki na Wydziale Filozofii. Pracował na KUL do momentu wyboru na Stolicę Piotrową.
