We współczesnym świecie, wobec występowania zjawisk ogromnej różnorodności kulturowej, wyznaniowej, społecznej i światopoglądowej, wolność stała się niezwykle ważnym przymiotem osoby ludzkiej. Jest jednym z elementów kształtujących człowieka i decydujących o jego człowieczeństwie.
Wolność człowieka jest w ostatnich czasach niezwykle często podnoszonym tematem. Termin ten przewija się wśród różnych grup społecznych, wiekowych, zawodowych. Poruszany jest wielokrotnie w kontekście wielu zupełnie ze sobą niepowiązanych dziedzin.
Wolność kojarzy się z prawem do decydowania o sobie i swoim życiu przez człowieka. Ostatnio w tym kontekście najczęściej wybrzmiewa postulat wolności będącej prawem do wyboru. Kryje się ona pod hasłem: „wybór, nie zakaz” związanym z grupą aktywistów walczących o prawo kobiet do decydowania o swoim ciele. Budzi to szereg kontrowersji i kość niezgody pomiędzy środowiskami liberalnymi, katolickimi i tradycjonalistami.
W codziennym świecie wolność rozpatruje się także jako możliwość swobodnego wyrażania swoich opinii, wolność słowa. Podkreśla się znaczenie wolności w sztuce, polityce, w badaniach naukowych. Jest ona obecna zarówno w sferze prywatnej, jak i w debacie publicznej. Można traktować wolność jako dar albo jako zadanie, jakim człowiek został obdarowany. Można być „wolnym od” pewnych nałogów, używek, relacji, przymusu oraz „wolnym do” podejmowania pewnych działań i wyborów. W każdym przypadku, człowiek musi być odpowiedzialny za swoją wolność, która jest atrybutem człowieka. Jest wewnętrznym doświadczeniem, działaniem ludzkiej świadomości skierowanej ku obiektywnej prawdzie i dobru. Wymaga ona świadomego wyboru między dobrem a złem.
Wolność stała się niejako wyznacznikiem życia ludzi w otaczającym nas świecie. Coraz częściej można spotkać się powszechnym przekonaniem, że w życiu człowieka liczy się tylko wolność. Wolność nade wszystko i ponad wszystkim. Stwarza to ogromne niebezpieczeństwo postawienia wolności „przed człowiekiem” czy „zamiast człowieka”. Wolność staje się swoistym bóstwem.
Wolność jest pewnym darem danym człowiekowi. Bóg obdarował ludzi zdolnością dokonywania wolnych wyborów. Nie narzuca mu gotowych rozwiązań, lecz szanując indywidualizm każdego człowieka wskazuje drogę, którą należy podążać, aby dokonało się zbawienie duszy. Nie jest to jednak jedyna droga. Bóg szanuje indywidualny wybór każdego człowieka. Szanuje wybór – nie narzuca konkretów. Wolna wola człowieka, ludzka wolność, stwarza możliwość do indywidualnego odczytywania Bożych „drogowskazów”.
Przykładem uszanowania owej woli człowieka może być fragment z 14. rozdziału Ewangelii według św. Mateusza, kiedy to Piotr kroczył do Jezusa po wodzie jeziora. Kroczył na zaproszenie Jezusa. Początkowo szedł pewnie, ciesząc się ze spotkania z Panem. Dokonał wyboru. Szedł po wodzie. Ale w pewnym momencie przyszedł silny wiatr, który spowodował u Piotra zwątpienie. Zaczął tonąć. Pan Jezus czekał. Szanował wolę Piotra, który chciał przyjść i który zaczął wątpić i tonąć. Jezus nie ratował Piotra od razu. Czekał, aż ten sam powie: „Panie, ratuj mnie!” (Mt 14,30). Czekał szanując wolną wolę Piotra.
Scenę z przytoczonej powyżej Ewangelii można porównać do życia każdego człowieka. Dokonuje on codziennie wyborów: Czy iść w stronę Boga czy nie? Czy wypełniać przykazania i kierować się nimi w życiu, czy uważać je za głupstwo? Czy przekraczać swoje słabości ufając Bogu, czy polegać tylko na sobie i swoich ograniczeniach?
Pan Bóg daje nam czas. Daje nam wolną wolę. Daje nam możliwość wyboru, który szanuje. Pan Bóg wyciąga do nas codziennie rękę, aby zaprosić nas na „swoją łódź”. Dopóki jednak sami nie powiemy: „Panie, ratuj mnie”, daje nam czas i możliwość zrozumienia czego naprawdę chcemy. Czy iść z Nim i żyć dla Niego, czy żyć dla świata i światu służyć? Każdy z nas ma wolność w dokonaniu wyboru czy wyciągnąć rękę do Pana. Oby tylko ta ręka nie była wyciągnięta zbyt późno.
