29 czerwca obchodzimy uroczystość Piotra i Pawła. Jej korzenie sięgają połowy III wieku.
Piotr był rybakiem. Pochodził z Betsaidy nad Jeziorem Galilejskim Po powołaniu przez Jezusa porzucił swój zawód. Jako pierwszy, w imieniu wszystkich Apostołów, uznał w Chrystusie Mesjasza. Na pytanie: „A wy za kogo mnie uważacie?”, Piotr odpowiedział: „Ty jesteś Mesjasz, syn Boga Żywego”. Usłyszał: „Ty jesteś Piotr, Skała, i na tej Skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie”. Piotr w Rzymie zakłada gminę chrześcijańską i jest jej pierwszym biskupem. Podczas prześladowań za cesarza Nerona aresztowany i ukrzyżowany głową w dół, prawdopodobnie ok. 64 r .
Paweł urodził się w Tarsie między 5 a 10 rokiem po Chrystusie. Pochodził z rodziny żydowskiej, posiadał również obywatelstwo rzymskie. Nawrócił się około 35 roku słysząc słowa Jezusa: „Szawle, Szawle, dlaczego Mnie prześladujesz?”. Trzy lata przebywał w Damaszku, później na krótko odwiedził Jerozolimę, gdzie spotkał się z innymi Apostołami. Odbył trzy wielkie podróże misyjne, w których dotarł do wielu miast w Azji Mniejszej, a nawet Grecji. Spędził dwa lata w więzieniu w Cezarei. W Rzymie kilka lat przebywał w areszcie domowym. Ponownie został aresztowany poniósł w roku 67 śmierć męczeńską. Jako obywatel rzymski został ścięty mieczem. Jako datę jego śmierci podaje się 29 czerwca.
