Święty Patryk

Święty Patryk jest patronem i narodowym apostołem Irlandii, jego święto obchodzone jest 17 marca. Przypisuje mu się wprowadzenie chrześcijaństwa do Irlandii. Znany jest z dwóch krótkich dzieł: „Confessio” (Wyznanie) – swojej duchowej autobiografii, oraz „Epistola ad milites Corotici” (List do żołnierzy Korotyka), w których potępia brytyjskie znęcania się nad irlandzkimi chrześcijanami.

Patryk urodził się w Brytanii w końcu IV wieku w zromanizowanej rodzinie. Gdy miał 16 lat, korsarze wywlekli go z wioski jego ojca Kalpurniusza i zabrali jako niewolnika do Irlandii. Podczas sześciu mrocznych lat zajmowania się owcami. Podczas niewoli, znalazł ukojenie w wierze chrześcijańskiej, co pogłębiło jego duchowość i pobożność. Na statku udało mu uciec do Brytanii. Tam dzielił życie w różnych klasztorach łączył w sobie styl życia monastycznego, z jego dyscypliną i modlitwą, oraz styl życia misyjnego, charakteryzujący się pragnieniem głoszenia Ewangelii poganom.

Początkowo młody Patryk towarzyszył świętemu Germanowi z Auxerre. Obaj podjęli wielką misję apostolską na ziemiach Wielkiej Brytanii. Lecz wielkim pragnieniem jego serca była ewangelizacja Irlandii, pogańskiego ludu, który go zniewolił. I Patryk powierzył ten święty cel Bogu. Kiedy zmarł biskup Palladiusz, odpowiedzialny za misję w Irlandii, papież Celestyn I wezwał Patryka do kontynuowania misji. W związku z tym został on konsekrowany na biskupa i udał się do Irlandii w roku 432. Stał się niestrudzonym misjonarzem, głosząc chrześcijaństwo i chrzcząc tysiące ludzi.

To, co wydarzyło się w życiu świętego Patryka i w Irlandii w ciągu następnych trzech dekad, było po prostu niezwykłe. Do tego stopnia, że misja świętego Patryka na zawsze zapisała się w historii Irlandii, Kościoła katolickiego, a nawet w historii ludzkości. Święty Patryk zmienił losy narodu poprzez Ewangelię. Jego misja doprowadziła do nawrócenia praktycznie całej Irlandii. Wszystko to bez pomocy politycznej i bez stosowania przemocy wobec tych, którzy woleli pozostać poganami. Jego dewizą było szanować, aby być szanowanym.

Dzięki pełnemu szacunku podejściu świętego Patryka, w Irlandii nie było represji wobec chrześcijan. Sam król, imieniem Leogarius, uznając świętość Patryka, nawrócił się i umożliwił nawrócenie całego dworu. Misja świętego Patryka okazała się tak skuteczna, że wiara katolicka zakorzeniła się w Irlandii. W ten sposób kraj ten stał się kolebką licznych ewangelizatorów, misjonarzy i świętych. Przypisuje mu się wiele cudów, w tym wygnanie węży z wyspy, choć to ostatnie ma charakter bardziej symboliczny niż dosłowny.

Oprócz świętego życia, które poruszało serca, święty Patryk był człowiekiem o wielkiej wizji i dynamizmie. Założył niezliczone klasztory w całym kraju. Dzięki temu Irlandia stała się ośrodkiem promieniującym wiarą i kulturą. Stamtąd wyjechało wielu mnichów-misjonarzy. Mnisi ci podróżowali do wielu obcych krajów, głosząc Ewangelię. Do najsłynniejszych przykładów należą apostołowie Donat, Kolumban, Willibrord, Gallus, Tarazjusz i wielu innych.

Święty Patryk zmarł 17 marca 461 roku w Armagh (dziś Ulster, Północna Irlandia), które to miasto stało się odtąd stolicą prymasów irlandzkich. Od wieków 17 marca jest świętem narodowym. Obecnie w Irlandii znajduje się ponad dwieście sanktuariów ku czci Świętego Patryka, patrona tego kraju.

Papież Jan Paweł II, podczas wizyty w Irlandii w 1979 roku, docenił oddanie Irlandczyków swojemu patronowi i pozostanie wiernym wierze katolickiej w okresie reformacji protestanckiej. Papież podkreślił, jak ważne jest naśladowanie świętego Patryka w czasach współczesnych.

Święty Patryk jest przykładem świętości, radykalizmu i miłości do Boga. Ten wielki kaznodzieja przyczynił się do nawrócenia pogańskiej Irlandii na katolicyzm i uczy nas, jak trwać w wierze nawet w obliczu trudności. 

ks. Artur Karbowy SAC – pallotyn, Wyższy Przełożony pallotynów w Rio de Janeiro. Często widywany z aparatem fotograficznym.

Blogoserfa – to projekt medialny pod patronatem radia Pallotti.FM. To przestrzeń wymiany myśli i twórczości naszych blogerów. Miejsce, które ma służyć refleksji. To również miejsce debaty na najważniejsze dla Kościoła, kultury i społeczeństwa tematy.