31 stycznia odbyła się w Ełku ogólnopolska konferencja: „Sobór Watykański II. Kościół – Człowiek”.
Prelegentami byli: ks. dr hab. Mieczysław Różański (prof. UWM – Olsztyn); ks. dr hab. Dariusz Kurzydło (prof. UKSW – Warszawa); ks. dr hab. Marek Gilski, (prof. UPJPII – Kraków), ks. dr hab. Damian Wąsek, (prof. UPJPII – Kraków) oraz ks. dr Marcin Sieńkowski (WSD, Ełk). Zwrócili uwagę na istotę Vaticanum II, będącego jednym z najważniejszych wydarzeń w dziejach współczesnego Kościoła.
Podczas Soboru „Nie brakowało (…) głosów postulujących wzmocnienie dyscypliny kościelnej i obronę przed błędami modernizmu czy komunizmu. Z vot przebijało przekonanie, że Kościół znajduje się na rozdrożu: z jednej strony wierny swojej doktrynie, z drugiej – potrzebujący nowego sposobu obecności w świecie. Widać było wyraźną świadomość, że formy duszpasterstwa, język katechezy czy sposób sprawowania liturgii nie odpowiadają już w pełni mentalności współczesnych wiernych” – mówili ks. dr hab. Marek Gilski i ks. dr hab. Damian Wąsek z Centrum Badań nad Soborem Watykańskim II.
Sobór Watykański II odbył się w czterech sesjach od 11 października 1962 roku do 8 grudnia 1965 roku. Pierwszej przewodniczył Jan XXIII, Paweł VI trzem kolejnym. W pracach soborowych brało udział 67 Polaków: 19 biskupów rządców diecezji, 42 biskupów pomocniczych, 3 wyższych przełożonych zakonnych. 2 biskupów rezydujących w Rzymie. Wśród tych osób byli m.in. Prymas Tysiąclecia oraz późniejszy Papież Wojtyła.
