Dziękuję wam za ogromne i ukryte dobro, które czynicie dla Kościoła poprzez waszą ofiarę, nieustanną modlitwę, służbę i świadectwo życia. Kontynuujcie to dzieło, które jest dziełem Bożym – powiedział papież Leon XIV podczas audiencji dla mniszek z trzech benedyktyńskich zgromadzeń kontemplacyjnych.
Ojciec Święty podkreślił, że spotkanie jest okazją do przypomnienia wielkiej wartości charyzmatu benedyktyńskiego zarówno w Kościele, jak i w dzisiejszym świecie.
Papież wskazał, że podstawową misją zgromadzeń klauzurowych jest modlitwa wstawiennicza, w której mniszki jednoczą się z Chrystusem – Pośrednikiem, który nieustannie wstawia się za nami. Wstawiennictwo jest przywilejem serc, które biją w rytm Bożego miłosierdzia, gotowych, by zgromadzić i przedstawić Panu radości i cierpienia, nadzieje i udręki ludzi naszych czasów i wszystkich epok. Jest to pierwszy i najważniejszy aspekt dzieła, które zostało wam powierzone – mówił Leon XIV.
Wzorem takiej postawy jest prorok Anna z Ewangelii św. Łukasza, która nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą. Dzięki modlitwie i ascezie potrafiła dostrzec w zakamarkach historii Bożą interwencję i głosić ją jako radość i nadzieję dla całego ludu.
Papież zwrócił uwagę na szczególne znaczenie życia klauzurowego w świecie naznaczonym indywidualizmem i zamknięciem w sobie. Życie monastyczne nie jest jedynie zwykłym zamknięciem się na świat zewnętrzny. Stanowi ono narzędzie, dzięki któremu w sercu mniszki ma się rozwijać miłość podobna do miłości samego Jezusa – miłość otwarta na dzielenie się i udzielanie pomocy, przede wszystkim poprzez modlitwę wstawienniczą.
Leon XIV podkreślił również, że uświęcenie w warunkach klasztornych nie jest sprawą wyłącznie osobistą, lecz ma niezbędny wymiar wspólnotowy. Zachęcił do stałej formacji, która polega przede wszystkim na coraz głębszym poznawaniu miłości Chrystusa, która przewyższa wszelką wiedzę. Każdy klasztor powinien stawać się coraz bardziej szkołą służby Panu.
Audiencja z mniszkami benedyktyńskimi była pięknym świadectwem uznania przez papieża Leona XIV roli życia kontemplacyjnego w Kościele – jako ukrytego, lecz niezwykle owocnego źródła łaski dla całego Ludu Bożego.
