Kościół jest świątynią Ducha Świętego, ponieważ Duch Święty mieszka w nim jako w ciele, którego Chrystus jest głową. On cały jest w głowie i cały w poszczególnych członkach i buduje Kościół w miłości przez Słowo Boże, sakramenty, cnotę i charyzmaty.
,,Czym jest nasz duch dla członków ciała, tym jest Duch Święty dla członków Chrystusa, dla Ciała Chrystusa, dla Kościoła” – św. Augustyn
Dzięki temu jesteśmy świątynią Boga żywego. Duch Święty jest duszą Kościoła, jest jego zasadą życia. On go:
– ożywia, tak całe Mistyczne Ciało Kościoła, jak i każdego wierzącego wszczepionego w niego. Bycie wszczepionym w Kościół jest konieczne, bo jak uczy Katechizm Kościoła Katolickiego, Duch Święty „mieszka we wszystkich członkach i działa w sposób boski we wszystkich […], i On tu w końcu, chociaż tchnieniem swej łaski sprawia ciągle wzmagający się, świeży wzrost Kościoła, to jednak odmawia zamieszkania przez łaskę świętości w członkach w całości od Ciała odpadłych”.
– jednoczy wszystkich wiernych między sobą oraz z Chrystusem. „Tenże Duch, sam przez się, mocą swoją i wewnętrznym spojeniem członków jednocząc ciało, tworzy i nakazuje miłość wzajemną między wiernymi. Stąd, jeśli jeden członek cierpi, wespół z nim cierpią wszystkie członki, a jeśli jeden członek czci doznaje, wszystkie członki wespół z nim się radują” (por. 1 Kor 12,26).
– porusza wiernych do zbawiennego działania i świadczenia o Chrystusie.
Duch Święty buduje i uświęca Kościół poprzez:
– słowo Boże i sakramenty. Szczególnie w Eucharystii jednoczy ludzi z Bogiem i buduje wspólnotę.
– hierarchię i urzędy. Duch Święty obdarowuje Kościół w dary hierarchiczne i prowadzi go do całej prawdy pod przewodnictwem Urzędu Nauczycielskiego Kościoła. Tak więc hierarchia w Kościele jest Bożym darem, a nie wymysłem człowieka. To poprzez te urzędy doznajemy daru miłosierdzia w sakramencie chrztu świętego i pokuty.
– charyzmaty. Są to łaski nadzwyczajne i zwyczajne, udzielane wiernym dla dobra ludzi i dla budowania Kościoła w miłości. Kościół jest świątynią Ducha Świętego. Nim każdy chrześcijanin jest powołany do bycia żywym kamieniem, z którego budowana jest duchowa świątynia. Także każdy wierny jest świątynią Ducha Świętego, co nakłada na nas obowiązek czystości i szacunku dla własnej godności.
Kościół jako Świątynia nie jest statyczny. On ma naturę misyjną i dynamiczną. Jego celem jest zjednoczenie wszystkich ludzi w jednej Rodzinie Bożej i scalenie ich w budowie jednej Świątyni Ducha Świętego. Pełnia tego zjednoczenia zostanie osiągnięta dopiero w chwale nieba, kiedy Bóg będzie „wszystkim we wszystkim”.
Duch Święty jest nieodłączną częścią Kościoła. Nie jest dodatkiem, ale – jak mówią Ojcowie Kościoła – duszą jego. Ponieważ Kościół, założony przez Chrystusa, oprócz wymiaru mistycznego i zbawczego ma też wymiar historyczny, to ten Duch Chrystusa jest w konkretnym Kościele, w konkretnej wspólnocie kościelnej. Jest to Kościół katolicki. To w nim On jest duszą.
Czy może On działać w innych wspólnotach kościelnych? Oczywiście, że może, dlatego że On wie, kędy chce, bo przecież Chrystus umarł za wszystkich. Posyła On swojego Ducha innym chrześcijanom, ale to Jego działanie we wspólnotach pozakatolickich różni się od działania we wspólnocie katolickiej.
Można to porównać do małżeństwa, gdzie żona jest w jedności z mężem tylko w jednym małżeństwie, a innym ludziom może pomagać – i to bardzo – ale nie stanowi z nimi takiej jedności, jak ze swoim zaślubionym.
Myślenie o działaniu Ducha Świętego w Kościele katolickim i poza nim w kluczu jednakowego działania jest błędem. Kłóci się ono bowiem z przymierzem Ducha Świętego z Kościołem Chrystusowym. Oznaczałoby bowiem, że Duch Świty jest „dodatkiem” do Kościoła, a nie jego nieodłączną zasadą. Jeśli to działanie wszędzie byłoby jednakowe, Kościół byłby zupełnie niepotrzebny, a założenie go przez Chrystusa byłoby zbędne. Wszystkie bowiem wspólnoty miałyby jedną i tą samą zasadę tożsamości, a to oznaczałoby jedność wszystkich wspólnot. A wiemy, że tak nie jest. Różnice miedzy chrześcijanami są nazbyt wyraźne i wielkie. Duch tego nie czyni!
Chrystus położył duży nacisk na to, by wspólnota przez Niego założona trwała i miała szczególną asystencję Ducha Świętego. Możemy więc przyjąć, że Duch Święty działa w innych wspólnotach, ale nie na tej samej zasadzie, w jakiej działa w Kościele katolickim: tam Jego działanie jest „zewnętrzne”, tutaj wewnętrzne.
(8 votes, average: 5,00 out of 5)
Loading...
ks. Michał Mrzygłód – Pracujący w Ekwadorze ksiądz, którego życie cieszy.
Blogoserfa – to projekt medialny pod patronatem radia Pallotti.FM. To przestrzeń wymiany myśli i twórczości naszych blogerów. Miejsce, które ma służyć refleksji. To również miejsce debaty na najważniejsze dla Kościoła, kultury i społeczeństwa tematy.
