Święto Bożego Miłosierdzia jest obchodzone w pierwsza niedzielę po Wielkanocy. Obowiązuje w Kościele powszechnym od 2000 roku. Zostało ustanowione przez Jana Pawła II.
W pierwszą Niedzielę po Wielkiej Nocy przypada oktawa Zmartwychwstania Pańskiego wieńcząca obchody Misterium Paschalnego. Nie byłoby odkupienia, gdyby nie było Bożego miłosierdzia.
W Wielki Piątek, tak jak wskazał Pan Jezus, rozpoczyna się nowenna przygotowująca do dzisiejszego święta. Siostrze Faustynie Chrystus powiedział, że udzieli w tej nowennie duszom wszelkich łask.
Święto Miłosierdzia z jednej strony zamyka Oktawę Wielkanocy, z drugiej otwiera Tydzień Miłosierdzia.
Święto Miłosierdzia zostało wpisane do kalendarza liturgicznego przez kardynała Franciszka Macharskiego dla archidiecezji krakowskiej w 1985 roku. Niektórzy biskupi zaczęli je wprowadzać w swoich diecezjach. Dla wszystkich diecezji w Polsce zostało ono wprowadzone w 1995 roku.
Święto zostało ustanowione na wyraźną prośbę Chrystusa skierowaną do Faustyny: „Pragnę, ażeby pierwsza niedziela po Wielkanocy była świętem Miłosierdzia (Dz. 299). Pragnę, aby święto Miłosierdzia, było ucieczką i schronieniem dla wszystkich dusz, a szczególnie dla biednych grzeszników. W dniu tym otwarte są wnętrzności miłosierdzia Mego, wylewam całe morze łask na dusze, które się zbliżą do źródła miłosierdzia Mojego. Która dusza przystąpi do spowiedzi i Komunii świętej, dostąpi zupełnego odpuszczenia win i kar. W dniu tym otwarte są wszystkie upusty Boże, przez które płyną łaski” (Dz. 699).
