W tarnowskim Wyższym Seminarium Duchownym 7 marca odbyły się uroczystości odpustowe ku czci św. Tomasza z Akwinu – patrona seminarium i jednego z największych teologów Kościoła. Tegoroczne obchody miały wyjątkowy charakter – wspólnota seminaryjna wraz z Wydziałem Teologicznym Sekcja w Tarnowie Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie świętowała także 90. urodziny ks. prof. Michała Hellera – wybitnego filozofa, kosmologa, teologa i laureata Nagrody Templetona.

Uroczystości rozpoczęła poranna Msza św. w seminarnym kościele, której przewodniczył metropolita lubelski abp Stanisław Budzik. W homilii hierarcha przypomniał życie i znaczenie św. Tomasza z Akwinu, zwracając uwagę na jego ostatnią drogę na Sobór w Lyonie i śmierć w opactwie cysterskim w Fossanova. Mimo upływu wieków św. Tomasz pozostaje ważnym punktem odniesienia dla Kościoła i świata nauki. Tomasz opuścił ziemskie życie, ale nadal jest światłem dla Kościoła – mówił arcybiskup, przywołując słowa św. Alberta Wielkiego.

Abp Budzik nawiązał także do jubilata: Ksiądz profesor Michał nie jest tomistą, ale ma wiele wspólnego ze świętym Tomaszem. Tak jak wielki Akwinata jest mistrzem powiązania wiary i rozumu, nauki i religii. Jego twórczość jest przeniknięta chrześcijańskim humanizmem – humanizmem, który promieniuje na co dzień.

Po Eucharystii w auli seminarium rozpoczęła się uroczysta akademia. Wzięli w niej udział przedstawiciele świata nauki, duchowieństwa i władz samorządowych. Program obejmował laudację jubileuszową, wystąpienia przedstawicieli UPJPII oraz wykłady naukowe.

Rektor seminarium ks. dr Jacek Soprych podkreślił: To święto wiary i rozumu, święto myślenia, które nie boi się pytań, oraz modlitwy, która nie lęka się głębi tajemnicy. Życie i działalność ks. prof. Hellera to świadectwo, że można jednocześnie zachwycać się kosmosem i klękać przed tajemnicą, badać strukturę Wszechświata i odnajdywać w nim ślady Stwórcy.

Biskup tarnowski Andrzej Jeż posłużył się wymownym obrazem: Ksiądz profesor Michał Heller każdego poranka wyrusza ze swojego skromnego mieszkania w bloku i udaje się do kościoła św. Maksymiliana w Tarnowie, aby tam celebrować Eucharystię. Wybiera dwie drogi – w zależności od warunków atmosferycznych i swoich sił – ale te dwie drogi zawsze prowadzą do tego samego celu.

Biskup wskazał, że te dwie drogi symbolizują dwie ścieżki poznania rzeczywistości – naukę i wiarę: Te dwie drogi bardzo mocno widoczne są w postaci księdza profesora Michała Hellera. One biegną do jednego celu: Bóg i nauka.

Wybitny polski fizyk prof. Krzysztof Meissner podkreślił fenomenalną drogę naukową jubilata: Jest absolutnym fenomenem, ponieważ startując ze studiów ściśle teologicznych, z tomizmu, przeszedł do kosmologii, która posługuje się kompletnie innym zespołem pojęć i ścisłą matematyką. Jestem po prostu szczęśliwy, że mogłem go poznać i mogę dzisiaj świętować jego jubileusz.

Na zakończenie akademii głos zabrał sam ks. prof. Michał Heller. Z charakterystycznym dla siebie poczuciem humoru odpowiedział na pytanie o najważniejsze dzieło swojego życia: Niedawno ktoś mnie zapytał, którą z moich prac uważam za najważniejszą. Odpowiedź miałem natychmiastową: tę pracę, której jeszcze nie napisałem.

Uroczystości na Jasnej Górze i w Tarnowie były hołdem zarówno dla św. Tomasza z Akwinu, jak i dla ks. prof. Hellera – dwóch gigantów myśli chrześcijańskiej, którzy w różnych epokach łączyli wiarę z rozumem i nauką. Tegoroczne obchody odpustowe stały się jednocześnie pięknym świadectwem, że dialog między teologią a nauką pozostaje żywy i płodny także w XXI wieku.