Trzydzieści lat temu, w odpowiedzi na dramat dzieci osieroconych po ludobójstwie w Rwandzie, powstała Adopcja Serca – program długofalowego, imiennego wsparcia, który miał być czymś więcej niż jednorazową zbiórką. W październiku 1996 roku darczyńcy z Polski objęli patronatem pierwszych 27 dzieci. Dziś pomoc dociera do tysięcy podopiecznych w kilkunastu krajach Globalnego Południa. Obchody jubileuszu programu odbędą się 18-19 września 2026 roku w Konstancinie-Jeziornie i będą transmitowane na profilach Pallotyńskiego Sekretariatu Misyjnego oraz gdańskiego Ruchu Maitri.

Adopcja Serca to program długofalowej, imiennej pomocy dzieciom z krajów Afryki, Azji i Ameryki Południowej. Rodzice adopcyjni regularnie wspierają edukację i codzienne potrzeby konkretnych dzieci – znanych z imion i nazwisk – pomagając pokrywać koszty nauki, podręczników, mundurków, wyżywienia czy leczenia. Ważną częścią jest korespondencja listowna, dzięki której wsparcie staje się także znakiem pamięci i obecności.

Pierwszą grupę stanowiła 27-ka dzieci z pallotyńskiej parafii Gikondo w Kigali. Współpraca pallotyńskich misjonarzy i gdańskiego Ruchu Maitri pozwoliła stworzyć model pomocy trwający przez lata nauki i dorastania. Dziś wsparcie z obu placówek dociera łącznie do 18 krajów. Pomocą objętych jest ponad 7300 dzieci, wspieranych przez przeszło 6700 rodziców adopcyjnych. Za tymi liczbami stoją konkretne losy: dzieci, które mogły pozostać w szkole, skończyć studia, zdobyć zawód i rozpocząć samodzielne życie. Niektóre z nich, już jako dorośli, same niosą pomoc dalej.

Jedną z takich osób jest dr Ombeni Munganga, anestezjolog i międzynarodowy konsultant z Demokratycznej Republiki Konga.

Bywały momenty, kiedy odsyłano mnie ze szkoły, ponieważ rodzina nie miała środków. Dziś jestem międzynarodowym konsultantem i wspieram podnoszenie kompetencji lokalnego personelu w zakresie anestezjologii i reanimacji. Bez obecności moich rodziców adopcyjnych z Polski nie byłbym lekarzem i nie mógłbym dziś leczyć ludzi. Od początku nie czułem, że są dla mnie obcą rodziną. Kiedy zacząłem otrzymywać od nich listy, poczułem, że sam stałem się częścią rodziny – wspomina.

Historia dr. Ombeniego pokazuje, że za liczbami stoją konkretni ludzie, budowane przez lata relacje i życiowe drogi, które dzięki wsparciu mogły potoczyć się inaczej. To właśnie takie historie – podopiecznych, darczyńców i misjonarzy – znajdą się w centrum jubileuszowego spotkania.

W programie konferencji przewidziano spojrzenie na historię programu i świadectwa osób zaangażowanych w jego tworzenie, refleksję nad społecznym znaczeniem inicjatywy, premierę filmu dokumentalnego Adopcja Serca. 30 lat nadziei, rozmowy o przyszłości oraz wydarzenia artystyczne. Choć przez trzy dekady program znacząco się rozwinął, jego istota pozostaje niezmienna: za każdym imieniem stoi konkretna osoba, której ktoś zdecydował się towarzyszyć nie przez chwilę, lecz przez lata.