PO PALLOTYŃSKU

CHARYZMAT STOWARZYSZENIA


W dokumencie Mutuae Relationes (Wytyczne dla wzajemnych relacji między biskupami i zakonnikami z 1978 roku), w numerze 11 znajdujemy następującą, najnowszą i wyczerpującą definicję charyzmatu: Charyzmat Założycieli zdaje się być doświadczalnym przeżyciem ducha przekazanym swoim uczniom po to, by według niego żyli, strzegli go, pogłębiali i nieustannie rozwijali w harmonii ze wzrastającym stale Ciałem Chrystusa. Dokument dodaje, że charyzmat  pociąga za sobą również szczególny styl uświęcenia i apostołowania. Charyzmat posiada on trzy charakterystyczne cechy: wymiar osobisty przemieniający założyciela, aby przygotować go do szczególnego powołania i misji w Kościele; wymiar wspólnotowy, gdyż inne osoby angażują się w historyczną realizację tego Bożego zamysłu oraz wymiar kościelny założyciel i wspólnota są dani całemu Kościołowi.

Pytamy: jaka jest szczególna treść charyzmatu przekazana Stowarzyszeniu przez św. Wincentego Pallottiego? Pallotyński charyzmat określają przede wszystkie trzy zasadnicze elementy: cel i zadania, duchowość oraz  Zjednoczenie Apostolstwa Katolickiego.

Cel Stowarzyszenia zawarty jest w pierwszym rozdziale Prawa SAC (numery 1-9). Jest ono wspólnotą księży i braci; częścią integralną ZAK; pragnie – jak ono – służyć apostolskiemu posłannictwu Kościoła w świecie (nr 1). Celem Stowarzyszenia jest także ożywianie wiary i rozpalanie miłości u wszystkich członków Ludu Bożego oraz szerzenie wiary i miłości na całym świecie, aby jak najszybciej nastał jedna owczarnia i jeden pasterz (J 10, 16). Stowarzyszenie pragnie budzić i pogłębiać u wszystkich wiernych świadomość ich apostolskiego powołania, zachęcając ich do aktywnego uczestnictwa w apostolstwie oraz dopomagając im, aby byli dyspozycyjni i dobrze przygotowani do współpracy z innymi w działalności apostolskiej, usiłuje współpracować z innymi dziełami apostolskimi Kościoła oraz popierać rozwój form apostolstwa, dostosowanych do potrzeb danego czasu. Zamierza ono przyczynić się z całą mocą do jedności wszystkich chrześcijan (nr 2). W dążeniu do swego celu Stowarzyszenie po­sługuje się wszystkimi środkami, jakie mogą być pomocne w rozszerzaniu, obronie i pogłębianiu życia chrześcijańskiego (nr 3). Stowarzyszenie jest  jedną ze wspólnot centralnych ZAK. Fundamentem Stowarzyszenia jest Caritas Christi urgens. Ona to przynagla do apostolstwa. Miłość zaś i apostolstwo kształtują styl życia i pracy członków, jak również strukturę i zarząd Stowa­rzyszenia (nr 8). Patronką Stowarzyszenia i Zjednoczenia jest Maryja, Królowa Apostołów. Zadania Stowarzyszenia zawarte są one w Prawie Uzupełniającym (nr 205- 210). A mianowicie: apostolstwo ludzi świeckich (nr 205); inicjatywy ekumeniczne (nr 206);  działalność misyjna (207); troska o niewierzących (nr 208); apostolstwo społeczne (nr 209) oraz środki masowego przekazu (nr 210).

Duchowość pallotyńska to drugi element charyzmatu Stowarzyszenia. Podręcznik Ratio Institutionis wypracowany przez Sekretariat Generalny ds. Formacji, zatwierdzony przez Zarząd Generalny, zalecony przez XIX Zebranie Generalne do studiowania i wdrażania w życie, wskazuje na następujące punkty odniesienia duchowości pallotyńskiej: Bóg, w którego wierzymy; Chrystus, którego naśladujemy; Duch, który nas przynagla; Maryja, która nam towarzyszy; Zjednoczenie Apostolstwa Katolickiego, nasz sposób bycia Kościołem oraz służba światu, w którym żyjemy. Można wskazać na niektóre elementy stanowiące Katalog charyzmatu pallotyńskiego. Należą do nich: apostolski uniwersalizm; mistyczny infinityzm; prekursorski Chrystoformizm; wieczernikowy duch Maryjny oraz przynaglająca miłość.

Zjednoczenie Apostolstwa Katolickiego – to dość charakterystyczny element charyzmatu Stowarzyszenia, które ma bogatą historię. Statut tego Zjednoczenia określa je jako komunię wiernych, którzy zjednoczeni z Bogiem i pomiędzy sobą, żyjąc według charyzmatu św. Wincentego Pallottiego, pobudzają współodpowiedzialność wszystkich ochrzczonych za ożywianie wiary, za rozpalanie miłości w Kościele i w świecie i za doprowadzenie wszystkich do jedności w Chrystusie (Statut Generalny, Rzym 2008, nr 1).

Stowarzyszenie jest spadkobiercem niezwykle bogatego, nieszablonowego, choć niełatwego charyzmatu. Ważne są słowa Piusa XII: „On [Pallotti] pozostawił wam jako dziedzictwo [charyzmat] nie tylko to, czego się już z powodzeniem podjął, ale również i to, o czym marzył”.

Ks. Czesław Parzyszek SAC, Warszawa